Maydayly 6 -Barcommissaris

De constitutieborrel, ook wel “consti” genoemd (er schijnt ook nog een groepje te zijn die dit een “cobo” noemt, gekke mensen). Voor de mensen die niet weten wat een consti precies inhoudt:

Een consti is een, door het nieuwe bestuur georganiseerde, borrel waar oud-besturen en besturen van bevriende verenigingen kennis komen maken met het nieuwe bestuur. De gastbesturen melden zich eerst aan bij de pedel (lees pù-del). Vervolgens kondigt de pedel het gastbestuur aan. Wanneer het gastbestuur aankomt bij het bestuur om te recipiëren (lees “feliciteren”) zal er eerst gespeecht worden door de praeses van het gastbestuur. Wanneer deze klaar is, gaat onze praeses door met het verhaal. Des te langer dit verhaal, des te beter. Na het speechen is het tijd voor de cadeaus. Meestal zijn dit 2 cadeaus. Het eerste cadeau is een voorwerp dat over het algemeen zo irritant mogelijk is om te bewaren (denk aan hometrainers, tenten, kasten e.d.). Het tweede cadeau is een fles drank. 90% van de tijd wordt deze fles open gegeven. Dit betekent dan natuurlijk dat de fles leeg moet. Meestal is dit een fles rode wijn, maar zo nu en dan zit er een flesje Beerenburg of erger tussen.

Tijdens deze gebeurtenis zijn er twee grote gevaren: het brassen van voorwerpen en/of bestuursleden/pedel. Om te voorkomen dat er voorwerpen worden gebrast wordt de hele boot van tevoren leeggehaald. Om te voorkomen dat er bestuursleden worden gebrast, zijn er een aantal bewakers aangesteld. Het tweede gevaar is alcoholvergiftiging. 3 maal raden wat de beste manier is om dit te voorkomen.

Onze consti begon om 21.00. Bij de meeste verenigingen duurt een consti 2 à 3 uur, maar bij zeilverenigingen is er meestal geen eindtijd. Dit betekent dat de gastbesturen ook langer de tijd hebben om ons om zeep te helpen. Ons eerste bestuurslid is om een uur of 01.00 afgevoerd door zijn/haar “persoonlijke begeleiding”. Zelf heb ik een spanningsboog van één micrometer, dus was op dit punt helemaal klaar met recipiëren en besloot om rondjes te gaan lopen op de boot om even te socializen met onze gasten. Dit tot de nodige ergernissen van de bewakers, aangezien een bestuurslid op het dek stukken makkelijker te brassen is dan een bestuurslid in het ruim. Uiteindelijk viel dit allemaal wel mee en zijn er gelukkig geen bestuursleden verdwenen. Daarentegen is het gastenboek, inclusief vastgebout’te tafel, wel gebrast. Deze tafel zat met een dikke ketting en hangslot vast aan de trap, maar wij hadden er niet aan gedacht dat een oud-bestuurslid hier nog een sleutel van had…

Na alle aanwezige oud-besturen, zusterverenigingen, bevriende verenigingen en ALV-gestuurde commissies, was daar dan eindelijk, om 02.30, het laatste bestuur. Op dit moment waren wij nog met 3 man over. Na het leegdrinken van de laatste fles drank, een of andere bier-appelcider mix om van te kotsen, waren we dan eindelijk klaar met recipiëren. Gastbesturen gingen richting de stad en de bende is een beetje op orde gemaakt zodat we allemaal naar bed konden.

De volgende dag moesten we natuurlijk hard schoonmaken. De eerste van ons waren rond 12.00 weer aanwezig op de boot. De geur op de boot was vergelijkbaar met die in de sociëteit van Vindicat. Na een tijdje kwam één van ons binnen met niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk een gat in zijn/haar hoofd. Zwaartekracht is iets om niet te onderschatten. Gelukkig kwamen er een aantal lieve geesten langs om ons te voorzien van verse pannenkoeken, de nodige koffie en andere lekkernijen. Uiteindelijk is het zes van de zeven van ons gelukt om te komen helpen met de schoonmaak. Nummer zeven heeft zestien keer geprobeerd om op te staan om ons te komen helpen, maar elke poging kwam niet verder dan de voordeur. Na een dag strijden met de snelheid van een slak die tegen een roltrap oploopt was de boot gelukkig op tijd schoon voor de afstudeerborrel diezelfde avond.

Maar, ondanks een aantal gaten in de herinneringen (en een hoofd), was het tóch een geweldige en onvergetelijke avond!

Liefs,

Danny

Geef een reactie